Program Małej Szkoły Teatru

 

Program warsztatów


Warsztat 1. Relacje, współpraca i teatr w pracy z dziećmi

Termin: 19–20 września 2026 r.

Podczas zajęć będziemy sprawdzać, jak za pomocą prostych ćwiczeń, zabaw, opowieści i działań teatralnych wzmacniać relacje w grupie, budować zaufanie i zapraszać dzieci do współpracy.

Będziemy pracować praktycznie – bez wykładów i bez oceniania. Pokażemy narzędzia, które można wykorzystać w klasie, przedszkolu, świetlicy albo podczas lokalnych działań z dziećmi.

Osoby uczestniczące:

  • poznają proste ćwiczenia integracyjne i komunikacyjne,
  • zobaczą, jak pracować z opowieścią, ruchem, przestrzenią i wyobraźnią,
  • dowiedzą się, jak tworzyć bezpieczną atmosferę, w której każde dziecko może wziąć udział po swojemu,
  • poznają pomysły na działania twórcze związane z miejscem, lokalną historią i codziennym otoczeniem dzieci,
  • otrzymają konkretne inspiracje do wykorzystania w swojej pracy.

Warsztat będzie spokojny, praktyczny i oparty na doświadczeniu. Nie trzeba umieć występować, improwizować ani „znać się na teatrze”. Wystarczy ciekawość i chęć poznania nowych sposobów pracy z dziećmi.

Na początku porozmawiamy też o tym, czym jest cały program, po co się spotykamy, jak będziemy pracować i czego osoby uczestniczące mogą się spodziewać.

Warsztat 2. Dramaturgia i reżyseria

Termin: 10–11 października 2026 r.

Podczas warsztatów będziemy sprawdzać, jak krok po kroku poprowadzić dzieci od pierwszego pomysłu do wspólnego spektaklu. Będziemy pracować z opowieścią, prostymi ćwiczeniami teatralnymi, improwizacją i rozmową.

Osoby uczestniczące:

  • poznają sposoby wspólnego wymyślania historii z dziećmi,
  • zobaczą, jak z dziecięcych pomysłów budować sceny i scenariusz,
  • nauczą się zadawać pytania, które uruchamiają wyobraźnię,
  • sprawdzą, jak pracować z postacią, miejscem, konfliktem i tematem,
  • dowiedzą się, jak wzmacniać sprawczość dzieci w procesie twórczym,
  • poznają sposoby tworzenia spektaklu, który angażuje grupę, klasę albo szkolną społeczność.

Warsztaty będą praktyczne i użyteczny także dla osób, które nigdy wcześniej nie pisały scenariuszy ani nie reżyserowały przedstawień. Nie trzeba mieć doświadczenia teatralnego. Będziemy szukać prostych sposobów na to, jak robić teatr z dziećmi – uważnie, twórczo i bez presji na „idealny występ”.

 

Warsztat 3. Głos, dźwięk i ekspresja w pracy z dziećmi

Termin: 21–22 listopada 2026 r.

Będziemy sprawdzać, jak głos, oddech, rytm i dźwięk mogą pomagać dzieciom wyrażać emocje, budować pewność siebie i współpracować w grupie. Nie trzeba umieć śpiewać ani mieć doświadczenia scenicznego.

Osoby uczestniczące:

  • poznają proste ćwiczenia oddechowe i głosowe,
  • zobaczą, jak mówić wyraźniej i swobodniej korzystać z głosu,
  • doświadczą zabaw z dźwiękiem, rytmem, melodią i słowem,
  • sprawdzą, jak głosem budować atmosferę w przedstawieniu,
  • otrzymają ćwiczenia do wykorzystania z dziećmi w klasie, przedszkolu lub świetlicy,
  • dowiedzą się, jak wspierać dzieci, które wstydzą się mówić, śpiewać albo występować.

Warsztat będzie praktyczny, lekki i bezpieczny. Nie chodzi o „ładne śpiewanie” ani o występowanie przed innymi, ale o odkrywanie głosu jako naturalnego narzędzia zabawy, komunikacji i twórczej ekspresji.

Warsztat 4. Ruch, ciało i choreografia w pracy z dziećmi

Termin: 9–10 stycznia 2027 r.

Będziemy sprawdzać, jak ciało pomaga wyrażać emocje, opowiadać historie i budować relacje w grupie. Nie trzeba mieć doświadczenia tanecznego ani teatralnego.

Osoby uczestniczące:

  • poznają proste ćwiczenia ruchowe do pracy z dziećmi,
  • zobaczą, jak przez ruch wzmacniać koncentrację, współpracę i poczucie bezpieczeństwa,
  • sprawdzą, jak pracować z przestrzenią, rytmem, gestem i ruchem,
  • nauczą się tworzyć krótkie sceny i układy ruchowe z dziećmi,
  • dowiedzą się, jak pomagać dzieciom wyrażać emocje bez słów,
  • poznają sposoby dostosowania ćwiczeń do różnych możliwości i potrzeb dzieci.

Warsztat będzie praktyczny, dostępny i prowadzony bez presji na sprawność czy „ładny ruch”. Chodzi o to, żeby odkrywać ciało jako naturalne narzędzie zabawy, komunikacji, wyobraźni i wspólnego tworzenia.

Warsztat 5. Tworzenie spektaklu

Termin: pierwszy kwartał 2027 r.Termin zostanie ustalony z osobami uczestniczącymi w kursie.

Warsztat tworzenia spektaklu stanowi istotny etap kursu – moment, w którym osoby uczestniczące integrują i praktycznie stosują wszystkie kompetencje zdobyte podczas wcześniejszych zajęć: dramaturgię, reżyserię, pracę z ciałem, choreografię, głos, śpiew oraz elementy animacji kultury.

Warsztat jest zaprojektowany tak, aby przeprowadzić grupę przez pełen proces twórczy: od koncepcji po inscenizację. Ważne będzie to, aby osoby uczestniczące mogły później powtórzyć podobny proces we własnych placówkach.

Część I. Praca koncepcyjno-dramaturgiczna

W tej części kursu osoby uczestniczące będą pracować nad pierwszym pomysłem na spektakl: jego tematem, przesłaniem i prostą strukturą.

Wspólnie sprawdzimy, skąd można brać inspiracje do przedstawienia z dziećmi – z ich codziennych doświadczeń, lokalnych historii, otoczenia szkoły, ważnych pytań i tematów, które są im bliskie.

Będziemy korzystać z rozmowy, improwizacji, pracy z opowieścią, metaforą i prostymi ćwiczeniami teatralnymi. Krok po kroku pokażemy, jak z pomysłów grupy można zbudować szkic scenariusza.

Osoby uczestniczące:

  • nauczą się szukać tematów, które są ważne dla dzieci,
  • zobaczą, jak zamieniać dziecięce pomysły w sceny,
  • poznają proste sposoby pracy nad opowieścią i strukturą spektaklu,
  • sprawdzą, jak zadawać pytania, które uruchamiają wyobraźnię,
  • dowiedzą się, jak unikać gotowych schematów i stereotypów,
  • stworzą szkic scenariusza, który będzie można wykorzystać jako inspirację do pracy w szkole, przedszkolu lub świetlicy.

Ta część kursu pomoże osobom uczestniczącym prowadzić dzieci przez proces twórczy – od pierwszego pytania i pomysłu aż do materiału, z którego może powstać przedstawienie.

Część II. Praca inscenizacyjna

W tej części kursu osoby uczestniczące sprawdzą, jak ożywić powstający spektakl na scenie: poprzez ruch, głos, muzykę, przestrzeń, rekwizyty i proste elementy scenografii.

Będziemy szukać rozwiązań, które można wykorzystać w pracy z dziećmi w zwykłych warunkach szkolnych lub przedszkolnych – bez dużego budżetu, specjalistycznego sprzętu czy profesjonalnej sceny.

Osoby uczestniczące:

  • poznają proste sposoby pracy z ruchem scenicznym,

  • zobaczą, jak włączać głos, dźwięk i rytm do przedstawienia,

  • sprawdzą, jak ustawiać grupę w przestrzeni,

  • nauczą się korzystać z rekwizytów i prostych elementów scenografii,

  • poszukają pomysłów na twórcze wykorzystanie dostępnych materiałów,

  • wypracują konkretne rozwiązania, które będzie można przenieść do pracy z dziećmi.

Ta część kursu pokazuje, że do stworzenia ciekawego przedstawienia nie potrzeba drogich dekoracji ani idealnych warunków. Wystarczą dobry pomysł, uważność na grupę i twórcze wykorzystanie tego, co jest pod ręką.

Warsztat 6. Warsztaty podsumowujące

Termin: zostanie ustalony z osobami uczestniczącymi w kursie.

Warsztaty podsumowujące służą zintegrowaniu całego procesu edukacyjnego, utrwaleniu zdobytej wiedzy oraz przekuciu doświadczeń w konkretne, długofalowe plany działania w placówkach uczestniczek.

To etap, w którym następuje domknięcie procesu uczenia się – zgodnie z logiką projektowania zmiany i zasadami pracy rozwojowej.

Osoby uczestniczące:

  • przeanalizują przebytą drogę – od pierwszych zajęć po realizację spektaklu;
  • zidentyfikują najistotniejsze momenty rozwojowe, przełomy i obszary wymagające dalszego wsparcia;
  • przetworzą doświadczenia warsztatowe w konkretne wnioski do pracy z dziećmi, społecznością szkolną oraz rodzicami;
  • przyjrzą się trudnościom, które pojawiały się podczas zajęć;
  • nauczą się diagnozować trudności i przekładać je na strategie działania, wzmacnianie odporności, pracę z oporem oraz budowanie bezpieczeństwa psychologicznego.
     

Zespół realizujący Małą Szkołę Teatru

Lena Rogowska-Lewandowska

Trenerka, facylitatorka, animatorka kultury, artystka społeczna. Absolwentka Akademii Teatralnej w Warszawie, Wydziału Filozofii UW, Gender Studies IBL PAN, Akademii Treningu Antydyskryminacyjnego, Zaawansowanej Szkoły Facylitacji Społecznej oraz Podyplomowych Studiów Porozumienia bez Przemocy na Collegium Civitas.

Współzałożycielka, a w latach 2010–2016 prezeska Stowarzyszenia Praktyków Kultury. Pomysłodawczyni i koordynatorka wielu projektów artystyczno-społecznych i animacji kultury. Angażuje w nie grupy ludzi w małych i dużych miejscowościach, szkołach, ośrodkach dla cudzoziemców, zakładach poprawczych i szpitalach.

Używa narzędzi facylitacyjnych i performatywnych: storytellingu, spoken word, wideo, muzyki i teatru. Swoje projekty realizuje w kraju i za granicą. Laureatka nagród m.st. Warszawy za najlepszy projekt edukacji kulturalnej, uhonorowana dyplomem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Pamela Leończyk

Reżyserka, pedagożka teatru oraz koordynatorka dostępności. Absolwentka reżyserii teatralnej na Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie oraz wiedzy o teatrze i performatyki przedstawień na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

Członkini Zarządu Gildii Polskich Reżyserek i Reżyserów Teatralnych. Laureatka programu „New Stage” organizowanego przez Instytut Adama Mickiewicza oraz międzynarodowego konkursu na realizację instalacji artystycznej Animatus.

Jej prace teatralne pokazywane były podczas festiwalu FIST w Belgradzie. Spektakl „Nocni pływacy” zdobył główną nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Teatru i Sztuki Awangardowej „Pestka”, spektakl „ciało proces” otrzymał Grand Prix na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Niezależnych OFTeN, a spektakl „work in progress” na podstawie „Zimowej opowieści” zdobył nagrodę Nowego Yoricka podczas 27. Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku.

Współpracowała między innymi z Teatrem Powszechnym i Teatrem Ochoty w Warszawie, Tasca Teatro w Turynie oraz Teatrem im. W. Horzycy w Toruniu.

Maria Stokłosa

Choreografka i tancerka tworząca od ponad dwóch dekad. Współtworzyła warszawską grupę improwizacji tańca i muzyki Melba Kolektyw.

Swoją praktykę rozwijała między innymi we współpracy z filadelfijską choreografką Meg Foley, podczas projektu Tuning Scores z Lisą Nelson oraz występując w „Moving the mirror” Petera Pleyera.

Jej improwizowane solo było prezentowane w około 50 wersjach w Warszawie, Poznaniu, Berlinie i Poczdamie. Była autorką takich spektakli jak „Złote Demony”, „Wylinka”, „Mama Perform”, „Prawa Półkula” czy „Intercontinental”, prezentowanych w Polsce i za granicą.

Współpracowała m.in. z Uniwersytetem Mozarteum w Salzburgu, Tanzhaus w Zurychu oraz LaSalle College of the Arts w Singapurze. Była przewodniczącą Rady Programowej Instytutu Muzyki i Tańca.

W 2021 roku ukończyła studia kulturoznawcze w Instytucie Kultury Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Ukończyła także School for New Dance Development w Amsterdamie oraz London Contemporary Dance School w Londynie.

Magdalena Kozłowska

Absolwentka wydziału wokalnego w Państwowej Szkole Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie.

Jako chórzystka wspierała różnych polskich artystów, ale najbardziej dumna jest ze współpracy z Natalią Przybysz. Jako solistka, kierowniczka muzyczna i animatorka współpracowała z różnymi instytucjami kulturalnymi, m.in. z Ministerstwem Rozwoju Regionalnego, Fundacją United Nations Global Compact, Instytutem Teatralnym i Teatrem Studio w Warszawie.

Ma doświadczenie w prowadzeniu zespołów wokalnych oraz wokalno-instrumentalnych - zarówno rozrywkowych, jak i klasycznych oraz liturgicznych. Uwielbia śpiew harmoniczny i wszelkie formy improwizacji.

Przez wiele lat była kantorem i dyrygentką w kościele ojców dominikanów na Freta w Warszawie.

Marta Lewandowska

Absolwentka Ogniska Teatralnego i Studium Dramatycznego w Teatrze Ochoty. Ukończyła kurs pracy metodą dramy prowadzony przez Halinę Machulską.

Przez 11 lat prowadziła zajęcia teatralne w VII L.O. im. Juliusza Słowackiego w Warszawie. Podczas szkolnych wyjazdów przygotowywała wspólnie z osobami uczącymi się w liceum spektakle stanowiące twórczą interpretację klasyki i tekstów współczesnych, m.in. Eurypidesa, Szekspira, Skamandrytów i Masłowskiej.

Inscenizacje często odbywały się w nieoczywistych przestrzeniach, takich jak pomost, brzeg jeziora czy plac z kontenerami na śmieci.

Trenerka warsztatu umiejętności psychospołecznych i trenerka równościowa. Wspiera instytucje kultury w budowaniu bezpiecznego i motywującego środowiska pracy.

Współautorka koncepcji Laboratorium Edukacji Kulturalnej – warszawskiego programu rozwoju instytucji kultury. Prowadziła m.in. procesy tworzenia Kodeksu Współpracy warszawskich domów kultury i organizacji pozarządowych, Programu rozwoju warszawskich bibliotek, Kodeksu Etycznego Wolskiego Centrum Kultury oraz The Ethics Guide of L’Internationale – Europejskiej Konfederacji Instytucji zajmujących się sztuką współczesną. 

Szafirowa 16

05-652 Załęże Duże

Kontakt

Adres

kontakt@kulturadialogu.pl

508-332-838

Zespół Fundacji to ponad 20 lat doświadczeń w towarzyszeniu instytucjom i organizacjom społecznym w zmianie - wzmacnianiu komunikacji, współpracy i bezpieczeństwa.